JIS K 7201 - 3 Urządzenia do oznaczania palności metodą wskaźnika tlenowego (test w wysokiej temperaturze)

Standardowe wprowadzenie
JIS K 7201-3 określa metodę wyznaczania minimalnego stężenia tlenu w mieszaninie gazów tlenu i azotu, gdy pionowa, mała próbka jest utrzymywana w spalaniu w temperaturze 25 °C - 150 °C i w określonych warunkach badania. JIS K 7201-3 ma zastosowanie do materiałów w postaci prętów lub arkuszy, które mogą samodzielnie stać w temperaturze badania i mają grubość do 10,5 mm.

Zakres zastosowania
JIS K 7201-3 ma zastosowanie do materiałów stałych, laminowanych lub spienionych o gęstości pozornej większej niż 100 kg/m³.

Metoda badania
Mała próbka jest pionowo podtrzymywana w mieszaninie gazów tlenowo-azotowych przepływającej w górę w przezroczystym cylindrze spalania. Zapala się górny koniec próbki, obserwuje się późniejsze zachowanie się próbki podczas spalania i porównuje czas spalania lub długość próbki z wartością graniczną określoną dla tego spalania. Minimalne stężenie tlenu określono przeprowadzając badania na serii próbek, zmieniając stężenie tlenu.

Podstawa oceny
W trakcie procesu badania mierzy się, czy próbka się pali, czas palenia i długość palenia, a minimalne stężenie tlenu wymagane do dalszego spalania jest określane jako wskaźnik tlenowy.