EN ISO 1716 آزمون آتش مواد ساختمانی. تعیین ارزش حرارتی (ارزش حرارتی)

دامنه کاربرد:

تستر ارزش حرارتی احتراق برای مصالح ساختمانی عمدتاً برای آزمایش ارزش حرارتی احتراق مصالح ساختمانی در یک کالری‌سنج بمب اکسیژن با ظرفیت حرارتی ثابت مناسب است. شامل ارزش حرارتی احتراق کل و ارزش حرارتی خالص.

نقش آزمون EN ISO 1716:2018 در سیستم طبقه‌بندی اروپایی
EN ISO 1716:2018 واکنش به آزمایش‌های آتش برای محصولات - تعیین گرمای کل احتراق (ارزش کالری) آزمایش واکنش به آتش مصالح ساختمانی. تعیین ارزش کالری (ارزش کالری).

EN ISO 1716:2018 می‌تواند درجه‌های A1 و A2 و همچنین کفپوش‌های درجه A1fl و A2fl را آزمایش کند، که نیاز به تعیین گرمای احتراق ماده (اجزای اصلی و غیر اصلی محصول) دارند.

اصل آزمایش
در این آزمایش، تحت شرایط استاندارد، در محیط اکسیژن، در حجم ثابت، و در یک بمب حرارتی با فشار بالا، جرم مشخصی از نمونه کاملاً سوزانده می‌شود. مقادیر کالری تعیین شده تحت این شرایط بر اساس افزایش دمای مشاهده شده محاسبه می‌شود، با در نظر گرفتن تلفات حرارتی و گرمای نهان تبخیر آب. این آزمایش می‌تواند مقدار مطلق سوختن محصول را تعیین کند.

تجهیزات آزمایش
این دستگاه معمولاً بمب اکسیژن نامیده می‌شود. این دستگاه از سه قسمت اصلی تشکیل شده است، یعنی بدنه پرتابه، کلاهک جنگی و پوشش آب‌بندی بدنه پرتابه. کلاهک جنگی حاوی یک تکیه‌گاه بوته و الکترودهایی برای شروع واکنش است. حجم یک بمب اتمی 300 میلی‌لیتر است. بمب اتمی را در آب ظرف کالری‌سنج غوطه‌ور کنید و سپس هر دو را در ژاکت آب عایق حرارتی قرار دهید. نمونه در سر بمب در یک بوته به شکل پودر یا قالب‌گیری شده به چیزی که «سیگار» نامیده می‌شود (یعنی پیچیده شده در کاغذ با ارزش کالری شناخته شده) قرار داده شد.

فرآیند آزمایش
قبل از انجام آزمایش، کالری‌سنج بمب را با معادل آب یک ترکیب آلی استاندارد (اسید بنزوئیک) اندازه‌گیری ابزار ارزش کالری شناخته شده کالیبره کنید. پودر یا نمونه خرد شده با جرم مشخص را با مقدار مساوی از کمک احتراق (اسید بنزوئیک) مخلوط کرده و مستقیماً به صورت گرانولی در بوته قرار دهید. اگر احتراق کامل با روش بوته قابل دستیابی نباشد، نمونه را می‌توان در یک بوته پیچید تا از احتراق کامل اطمینان حاصل شود.